BudowaDomu.org.pl

Podłączenie urządzeń i instalacji grzewczych

Rodzaj urządzeń grzewczych jest w znacznej mierze uzależniony od projektu domu i typu ogrzewania, jaki został dla niego dedykowany. Na tym etapie zazwyczaj niezwykle trudno przerobić instalację grzewczą na inny rodzaj paliwa. Związane jest to z wyborem metod ogrzewania oraz charakterystyką pomieszczeń przeznaczonych na kotłownie.

Kotły gazowe

Kotły gazowe należą do najpopularniejszych metod ogrzewania domów. Wiąże się to z relatywnie niskimi kosztami w stosunku do komfortu, jaki zapewnia ten rodzaj paliwa. Gaz jest paliwem czystym i nie wymaga od użytkownika dokładania do zasobnika i magazynowania paliwa na sezon grzewczy. Kotły na paliwa stałe potrzebują pomieszczeń na składowanie opału i są dość wymagające, jeżeli chodzi o obsługę. Ich praca wiąże się dużym zanieczyszczeniem kotłowni.

Największą ich zaletą jest niewielki koszt zakupu instalacji i niskie ceny opału. Do niedawna popularne były kotły opalane olejem. Wzrost cen tego paliwa odwrócił jednak rynkowe tendencje. Kotły olejowe wymagają miejsca na instalację sporego zbiornika na olej opałowy. Najbardziej zamożni inwestorzy decydują się na instalację pompy ciepła, połączonej z rekuperacją. Jest to rozwiązanie ekologiczne, ale bardzo drogie.

Wybór kotła wynikać powinien również z potrzeb konkretnej instalacji. Ogrzewanie podłogowe najlepiej współpracuje z gazowymi kotłami kondensacyjnymi, które osiągają sporą sprawność, przekraczającą 100 procent, oraz pozwalają precyzyjnie dopasować temperaturę wody do potrzeb tego rodzaju ogrzewania. Woda w podłogowej instalacji grzewczej nie powinna przekraczać 40-50 stopni Celsjusza. W przypadku kotłów na paliwo stałe wymaga to stosowania dodatkowych mieszaczy z zimną wodą, co nie zawsze zdaje egzamin. Kotły na paliwo stałe najlepiej wykorzystać do zasilania kaloryferów.

Prawne wymogi dotyczące instalacji

Warunki dotyczące kubatury, wysokości, wentylacji i instalacji kominowej są określone w przepisach prawa. W zależności od rodzaju paliwa i konstrukcji kotła, muszą być spełnione inne, specyficzne zalecenia, dotyczące wymagań samej instalacji grzewczej oraz instalacji kominowej i wentylacyjnej. Dlatego zamiana kotła w stosunku do projektu powinna się odbywać jedynie w konsultacji ze specjalistami, posiadającymi stosowne uprawnienia w tym zakresie.

Kotłownia powinna mieć zapewnioną wydajną wentylację powietrza. W przypadku stosowania kotłów gazowych, pod sufitem konieczna jest kratka wywiewna oraz niezamykana kratka nawiewna. Ich przekrój nie powinien być mniejszy niż 200 centymetrów kwadratowych. Dlatego kotłownię lokuje się w pomieszczeniach ze ścianą zewnętrzną, w której umieszcza się tak zwaną „zetę”, doprowadzającą w sposób nieskrępowany czyste powietrze.

Poza tym instalacje grzewcze powinny posiadać zawór bezpieczeństwa, przeponowe naczynie wzbiorcze, zabezpieczenie przed zbyt małym ciśnieniem wody, zabezpieczenie przed zbytnim wzrostem temperatury wody oraz dodatkowy osprzęt w postaci armatury odpowietrzającej rurę wzbiorczą i armatury pozwalającej na opróżnienie naczynia wzbiorczego.

Podłączenie kotła, grzejników i ogrzewania podłogowego

Montaż urządzeń zasilających najlepiej jest zlecić specjalistycznej firmie instalatorskiej. W wielu przypadkach konieczne jest zatrudnienie fachowców, którzy posiadają odpowiednią autoryzację. Dotyczy to zwłaszcza kotłów gazowych, w przypadku których większość producentów uzależnia od tego udzielenie gwarancji. Poza tym, w ciągu roku od instalacji kotła, wymagane jest przeprowadzenie przeglądu serwisowego, do którego uprawnieni są jedynie certyfikowani fachowcy. Większość inwestorów decyduje się więc na zakup urządzenia razem z kompleksową usługą instalacyjną.

Instalacja centralnego ogrzewania w domach jednorodzinnych najczęściej zasila kaloryfery rozmieszczone w różnych punktach budynku. Ze względu na dobrą cyrkulację powietrza, grzejniki zazwyczaj umiejscowione są pod oknami. Projekt instalacji grzewczej określa, jaką moc i wymiary powinny mieć grzejniki instalowane w konkretnych pomieszczeniach. Nie należy samowolnie zmieniać tych parametrów. Bardzo często długość i wysokość grzejnika jest ograniczana przez wymiary wnęki, w której ma się znajdować. Odległość kaloryfera od podłogi powinna wynosić przynajmniej 10 centymetrów, tyle samo musi dzielić grzejnik od parapetu. Poza tym długość grzejnika jest ograniczona przez miejsce, jakie zabiera głowica sterująca oraz odpowietrznik.

Kaloryfery mogą być podłączone poprzez przyłącza dolne lub boczne. Panelowe i żeberkowe grzejniki typu C zazwyczaj mają podłączenia boczne, których zaletą jest możliwość współpracy zarówno z instalacjami grawitacyjnymi, jak pompowymi. Uniwersalne grzejniki płytowe VK lub V mogą być podłączane bocznie lub od spodu. Takie kaloryfery przeznaczone są do współpracy z instalacjami pompowymi. Ważne jest odpowiednie dobranie oraz zainstalowanie głowicy i wkładki termostatycznej. Dzięki temu użytkownik może swobodnie regulować temperaturę grzejnika w pełnych zakresach. Nieprawidłowo zamontowana głowica nie będzie skutecznie odcinała przepływu wody.

Zwoje, przeznaczone do ogrzewania pomieszczeń poprzez instalację podłogową, na tym etapie znajdują się już pod wylewkami. Dlatego istotne jest, aby wcześniej przeprowadzona była ich próba ciśnieniowa. Następnie należy zwoje połączyć z przewodami zasilającymi w gorącą wodę i powrotnymi. Połączenia najczęściej dokonuje się poprzez rozdzielacze z zaworami, umieszczone w szafach ściennych. Niektórzy inwestorzy decydują się na zamontowanie na zaworach siłowników, które będą sterowały przepływem gorącej wody, dbając o stabilną temperaturę powietrza w pomieszczeniu.