BudowaDomu.org.pl

Wykonanie elewacji domu

Wykończenie elewacji jest jednym z ostatnich etapów budowy nowego domu. Sposób wykonania elewacji w znacznej mierze zależy od charakterystyki budynku i rodzaju ścian. Inaczej będą wyglądały prace wykończeniowe w przypadku ścian jednowarstwowych i dwuwarstwowych, a inaczej w przypadku ścian składających się z trzech warstw.

Ocieplenie ścian styropianem lub wełną mineralną

Ściany dwuwarstwowe są najczęściej wykorzystywane w budownictwie jednorodzinnym. Stosunkowo niska trwałość elewacji i ocieplenia, którą szacuje się na ćwierć wieku, jest rekompensowana relatywnie niskimi kosztami budowy, ocieplenia i wykończenia. W ścianach tego typu nośna warstwa murowana, która przenosi na fundamenty obciążenia ze stropów i innych elementów, jest dodatkowo ocieplana warstwą styropianu, polistyrenu ekstrudowanego lub wełny mineralnej.

W tym ostatnim przypadku stosuje się drewniane ruszty, które utrzymują wełnę na ścianach, a zewnętrzną warstwę pokrywa licowa warstwa drewna lub sidingu. Na takim podłożu raczej nie stosuje się innych elewacji. Styropianowe płyty przytwierdza się za pomocą kleju i kołków mocujących, a następnie pokrywa siatką zatopioną w klejowej zaprawie. Na takie podłoże nakłada się zewnętrzną warstwę elewacyjną.

Tynki elewacyjne

W zależności od potrzeb, stosuje się różne rodzaje tynków zewnętrznych. Każdy z nich ma swoje zalety i niedoskonałości. Dobierając rodzaj tynku i jego fakturę należy wziąć pod uwagę, jakie zagrożenia mogą wystąpić. Nie ma tynku, który w równym stopniu zabezpieczałby przed uszkodzeniami mechanicznymi, zabrudzeniami i warunkami atmosferycznymi.

  • Tynki akrylowe są odporne na deszcz. Mają najlepsze parametry, jeśli chodzi o uszkodzenia mechaniczne, ale szkodzą im promienie słoneczne i mrozy. Łatwo się brudzą.
  • Tynki silikonowe są odporne na deszcz i słońce oraz bardzo mało się brudzą. Są jednak średnio odporne na uszkodzenia mechaniczne oraz mrozy.
  • Tynki silikatowe są średnio odporne na uszkodzenia mechaniczne, temperaturę i promienie słoneczne oraz zabrudzenia. Nienajlepiej znoszą deszcz.
  • Tynki mineralne charakteryzują się odpornością na promienie słoneczne i niskie temperatury, są jednak średnio odporne na zbrudzenia oraz mało odporne na uszkodzenia mechaniczne czy deszcz.

Duże znaczenie dla trwałości tynku ma jego struktura. Gładkie powierzchnie są bardziej narażone na powstawanie rys i pęknięć. Do najpopularniejszych faktur należy baranek o różnej grubości ziarna i porowaty kornik. W naszym kraju inwestorzy powinni zwracać uwagę na obecność w tynkach preparatów aktywnych biologicznie, które działają przeciwgrzybicznie i nie pozwalają na namnażanie się glonów. Brak takich substancji sprawia, że już po roku dom zaczyna pokrywać się zielonym nalotem, który niszczy elewację.

Płytki klinkierowe lub kamienne

Płytki elewacyjne są niezwykle dekoracyjne. Dostępne są w różnych kolorach. Można je stosować do pokrycia całych elewacji lub jedynie w celu zaakcentowania poszczególnych elementów. Płytki elewacyjne bardzo często kładzione są na cokoły, wykusze czy narożniki. Łączenie płytek z tynkami elewacyjnymi jest najczęściej stosowaną metodą zabezpieczania ścian jednowarstwowych i dwuwarstwowych. Kamień elewacyjny jest używany rzadziej ze względu na dość wysoką cenę. Niekiedy służy do okładania fundamentów, narożników i elementów dekoracyjnych na fasadach domów.

Elewacja na ścianach trójwarstwowych

Ściany szczelinowe, zwane trójwarstwowymi, składają się z dwóch warstw muru, pomiędzy którymi znajduje się szczelina częściowo wypełniona materiałem termoizolacyjnym. Najbardziej wewnętrzna jest ściana nośna, warstwa izolacji zapewnia w zimie osłonę przed uciekaniem ciepła i nadmiernym nagrzewaniem się domu w lecie. Zewnętrzna ściana elewacyjna chroni przed ubytkami ciepła. Ściana bywa budowana z cegły pełnej, na którą nakłada się płytki, kamień i tynki elewacyjne. Najczęściej jednak ściany zewnętrzne w trójwarstwowym systemie stawia się z cegły klinkierowej.

W przypadku cegły klinkierowej oraz płytek z tego materiału często dochodzi do powstawania białych wykwitów, które są powodem reklamacji ze strony klientów. Tego typu zjawiska są zupełnie naturalne i wiążą się z cementem portlandzkim, który występuje w każdej zaprawie lub betonie. Niestety nie da się ich uniknąć i nie mają nic wspólnego z jakością płytek lub cegieł klinkierowych, ani z fachowością wykonawców i stosowaniem przez nich wapna w zaprawach. Najczęściej wykwity solne w postaci siarczków, siarczanów i chlorków znikają samoczynnie po upływie kilku lat.